Mit grzeczny jest zmistyfikowaną formą świadomości politycznej. Podstawowym składnikiem mitu politycznego jest faktor poruszający. Gawęda jest strukturą otwartą, być może być wzbogacony bądź pewne jego części mogą być pomijane. Opowieść życzliwy stanowi znaczącą część mitów występujących w życiu społecznym.
Cechy mitów
Cechy charakteryzujące mity polityczne:
- oparte na wierze;
- narzucone przez grupę;
- irracjonalne;
- niepodatne na weryfikację z praktyką;
- oparte na autorytetach społecznych;
- silnie oddziałujące na życie.
Mit wyrasta z ludzkich potrzeb, uczuć, których ukontentowanie jest oczekiwane przez ustalony osoba. Legenda życzliwy daje jednostce, jakim sposobem i grupie umotywowanie owych działań politycznych. Legenda układny jest rozważany w charakterze nie dający się wytłumaczyć, pozorny i zwodniczy szczegół świadomości politycznej. Język francuski filozof Georges Sorel opierał swój plan na przekonaniu, iż siłą napędową w dziejach furt stanowią walczące mniejszości. Masy są pasywne i w większości wypadków słuchają głosów swoich przywódców, swej elity. Wychodząc z tego założenia przyjmował, iż wszelkie przewroty w historii nieuchronnie łączą się z określonymi hasłami, z mitami społecznymi, które ogarniają ludzi, tworzą ich siłę. Mitami pierwszych chrześcijan była przeświadczenie w powtórne przyjście Chrystusa, mitem francuskich jakobinów rzecz wolności, równości i braterstwa. Takim mitem ruchu syndykalistycznego jest przedmiot strajku powszechnego, jaki obali ustrój polityczny wolnorynkowy i wprowadzi na jego miejscowość ustrój polityczny wolnych wytwórców, zrzeszonych w syndykaty. Legenda wyzwolenia od przemocy społeczeństwa syndykalistycznego wystarczająco nie musi być udziałem większości klasy robotniczej; mniejszość uświadomiona – ma moralne kanon do działania w imieniu nieuświadomionej większości. Kształtowanie mitu politycznego jest określonym procesem, w którym jego zryw i konsekwencje polityczne zasługują na uwagę.
Proces tworzenia mitu zdaniem T. Biernata obejmuje :
- przekaz informacji początkowych o rzeczywistości społeczno-politycznej czy też jej wycinku, zorientowany na zmianę świadomości zbiorowej;
- przekształcanie treści informacji początkowych w zasadę mitu tj. obiegowy zdanie o rzeczywistości społeczno-politycznej;
- wysłowienie mitu – stanowiąc uzewnętrznienie zasady mitu w konkretnych zachowaniach politycznych
Efektem narodzin mitu politycznego jest dlatego zryw normy działania grupowego albo zbiorowa chęć do konkretnych zachowań politycznych. Szczególną role w polityce odgrywa legenda wroga mobilizujący do działań wielkie grupy społeczne (narody, wspólnoty wyznaniowe, grupy zawodowe).
Bibliografia
- Nauka o państwie i polityce - Eugeniusz Zieliński, Emisja III Mieszkanie Redakcyjny ELIPSA
